Well, I've been absent in the blogging scene for almost a month now eh? Specially here in my blogger. Well, madalas may gusto akong i-blog pero kadalasan inaatake ako ng katamaran. Madami akong kuro-kuro at mga kwento na kinatatamaran kong i-share. Syet. So sige na nga, ikukuwento ko na yung iba.

Una, as of writing this entry, Im currently experiencing intestinal problems. Second day ko ng absent sa office ngayon. 3rd time na yata for the month, which sucks kasi goal ko lang eh once a month lang ako mag-aabsent. Kahapon pag-gising ko, wala naman akong weird na nararamdaman, except for wala akong ganang mag-breakfast. Nung umakyat na ako para maligo, i felt na parang mapu-poo-poo ako. So nakapupu naman ako. Pero after pa nun, mas sumakit pa lalo yung tiyan ko, so sabi ko baka mag-half day muna ako para maipupu ko na yun ng maayos kasi male-late na rin ako. Pero ayun, lumala pa yung sakit, sinabayan pa ng pagsakit ng kanang balakang ko. Then ayun, biglang tubig na yung poo-poo ko. I also threw up twice. Mga bandang tanghali, nilalagnat na ako. Bummer talaga. Ayoko pa namang mag-absent kasi siyempre kakahiya naman sa partner ko, wala siyang katulong sa pag-post ng depo slips nya. Hanggang ngayon, medyo kumukulo pa tiyan ko, at watery pa yung poopoo. So absent me ulet. Haaay.

Pangalawa, nakapunta kami sa Toycon ni Mau! Nakilala ko na rin in person si Lyndon Gregorio, cartoonist ng Beerkada. Napa-sign ko na sa kanya yung Fantakada book ko at nakabili din ako ng Jimmy plushie! I want the big one though. Kaso wala yata yung pina-reserve ko! Boohoo!

Pangatlo, lovelife.
Wala lang. Alam kong wala ako nun pero minsan naiisip ko, bakit hanggang ngayon, wala pa rin? As in super panget ba ako? Kasi sa totoo lang, super naiinggit ako sa mga nakikita kong couples na magka-holding hands, yung girl inaalalayan ni guy...mga ganong eksena. Yung mga ganong eksena ako nakakadama ng loneliness. Pag nga nananaginip ako na may special someone ako eh, nararamdaman ko yung super saya na di ko ma-explain. Pero panaginip lang yon. Pano pa kaya kung totoo? Minsan pag naglalakad ako mag-isa pauwi, palaging ganito na lang ang takbo ng isip ko. Isang walang kakulay-kulay na lovelife. Minsan naiisip ko, bakit yung ibang kilala ko na nanloloko lang ng boyfriend, sila pa yung nabibigyan ng madaming admirers, samantalang ako, who swore to be loyal if ever she finds her love, ay ni ma-ambunan ng kaunting admirers ay wala. I don't know. Para kasi sa edad ko na ito, dapat meron na eh. Para tuloy malayo na makasal ako. Old maid forever. Hindi ko rin naman kasi alam kung saan ko siya pwedeng makilala. Sa work? Malabo. Sa Friendster? lalo na! Kilala ko na ba siya, o makikilala pa lang? Syet. I don't want to sound so desperate, pero siyempre, tao din ako, kailangan ko din ma-feel yung mangailangan at mag mahal ng ibang tao and in return eh kailanganin at mahalin din ako. Diba? I wanna feel that floating feeling. I want someone to like me for who I am.

Gah, this sux.

Labels: emoshit, random